• เสาร์. ส.ค. 8th, 2020

สวัสดีครับวันนี้จะมาสปอยหนังแฟนตาซีที่สร้างมาจากนวนิยายขายดี

เรื่อง The Mortal instruments city of Bones นำแสดงโดยลีคลอรีนเจมี่แคมป์เบลโบเวอร์ และโรเบิร์ต

4-5 ล้านสำหรับเรื่องนี้ไม่มีภาค 2 ต่อแน่นอนแล้วนะครับ แต่ถ้าฟังแล้วเกิดติดใจก็จะมีเป็นซีรีย์ให้รับชมกัน ถ้าพร้อมแล้วก็ขอเชิญรับฟังและรับชมกันได้เลยครับ หลังจากที่แม่กับลูกได้เข้าสล็อตฟรีและกลับมาถึงบ้าน แม่ก็พบว่าคาริกำลังจะออกไปเที่ยว กับไซม่อนแถมเธอยังเขียนสัญลักษณ์อะไรบางอย่าง  เอาไว้ที่กระดาษด้วย เมื่อแม่เห็นก็ไม่สบายใจมาก และเอาไปให้ลูกดู ซึ่งเขาก็บอกกับแม่ว่า ควรจะบอกเรื่องนี้ให้แครี่รู้ได้แล้ว

แต่แม่ก็คิดว่า ลูกยังไม่พร้อมครับ ในขณะที่แครี่ไปนั่งฟังบทกวีอยู่กับไซม่อน ชายหนุ่มที่แอบชอบเธอ เธอก็พบว่าเธอทำสัญลักษณ์นั้นเป็นกาแฟอีกแล้ว นางทำให้เธอค่อนข้างแปลกใจมาก แถมขณะที่เดินผ่านพับนึงเธอก็พบว่าที่ป้ายร้านมันมีสัญลักษณ์แบบที่เธอชอบเขียนอยู่ เมื่อเธอเห็นเธอจึงถามกับคนเฝ้าว่า มันเป็นสัญลักษณ์อะไร เขาว่าคนเฝ้ารวมไปถึงไซม่อนก็ไม่เห็นมัน ดังนั้น ผู้ชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจะเข้าไปในผับ รู้ว่าเธอเห็นสัญลักษณ์นั้น เขาก็แอบกระซิบบอกให้คนเฝ้าปล่อยให้เธอ กับเพื่อนเข้ามาที่พักได้ครับ ขณะอยู่ในผับ carly ก็ได้เห็นว่า ชายหนุ่มคนนั้นได้ถูกกลุ่มคน  3 คนฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตาคนเป็นจำนวนมาก แต่ดูเหมือนทุกคนจะไม่เห็นแล้วตกใจไปกับมันเลย มีแต่เธอเท่านั้นที่กรีดร้องออกมา อย่างสุดเสียง ดังนั้นพอทั้ง 3 รู้ว่าเธอเห็น ในสิ่งที่พวกเขาทำพวกเขาก็รีบเดินหนีออกไปจากผับ ส่วนคาริเองก็พยายามบอกกับไซม่อนว่าเกิดอะไรขึ้น ทว่าไซม่อนก็เป็นเหมือนกับคนอื่น มองไม่เห็นอะไรเลย แล้วก็คิดว่าเธออาจจะตาฝาด เพราะดื่มมากเกินไปครับ

หลังจากตื่นนอนค้าดีก็พบว่าเธอเขียนสัญลักษณ์เอาไว้ เต็มห้องไปหมด ทำไมเธอตกใจแล้วก็งง งงมากจากนั้นก็รีบแต่งตัวออกไปหาไซม่อน เหมือนแม่เห็นก็พยายามจะรั้ง เธอเอาไว้พร้อมกับบอกว่ามีเรื่องสำคัญ จะบอกแต่ไซม่อนก็ได้เปิดประตูเข้ามาเช็คก่อนเธอ จึงบอกกับแม่ไปว่าไว้ค่อยคุยกันทีหลังก็ได้ครับ ขณะที่เธอออกไปนั่งที่ร้านกาแฟกับไซม่อน แล้วก็ปรึกษาเรื่องสัญลักษณ์ที่เธอเขียนจู่ๆเธอก็พบว่า ขนมที่ฆ่าคนตายไปเมื่อคืนได้ติดตามเธอมาเธอตกใจแล้วก็กลัวมาก ส่วน smore งงมากว่าเธอกำลังมองน่ากลัวอะไรอยู่ เพราะเขาไม่เห็นว่ามันจะมีอะไรเลย ดังนั้นเธอจึงรีบลุกเดินตามหมอนัด ออกไปในทันทีบางนาจู่ๆก็มีชายติดอาวุธบุกเข้าห้องมาทำร้ายเธอแล้วก็ทำหาถ้วยซึ่ง พ่อแม่ต่อสู้และหลบหนีออกมาได้แม่ก็พยายามโทรติดต่อหาแครี่ครับ ด่านท่าลี่ขณะที่เธอกำลังสอบถามกับหมอนั่น ว่าทำไมไม่มีคนเห็นเขาและสัญลักษณ์ที่เธอว่าคืออะไร หมอนางก็บอกว่าเธอไม่ใช่พวกมนุษย์ ในขณะที่เธอกำลังงงๆ แครี่ก็โทรเข้ามาพอดีพร้อมกับบอกให้รีบไปหารุก และบอกว่าวาเลนไทน์ยังไม่ตาย

แล้วก็อยากกลับมาที่บ้านเด็ดขาดมันทำให้เธอ ตกใจมากและรีบวิ่งไปหาแม่ ส่วนแม่เมื่อเห็นว่าไม่น่าจะมีรอดไปได้เธอก็หยิบขวดยาอะไรบางอย่าง ออกมาจากกระเป๋าแล้วก็ดื่มมันจนหมดสติลงไปมันเลยทำให้พวกนั้นโกรธมาก ด้านแครี่เมื่อกลับมาถึงบ้าน เธอก็พบว่าบ้านเละเทะไปหมด แถมแม่ก็ยังหายไปด้วย จังหวะนั้นเอง จู่ๆหมาตัวนึงก็พยายามเข้ามาทำร้ายเธอ เธอจึงรีบวิ่งหนีมันไป

เขาว่ามันก็ไม่ใช่หมาธรรมดา ธรรมดาเพราะจู่ๆมันก็ได้กลายร่างเป็นปีศาจที่น่าสยดสยอง

เธอจึงพยายามเอาตัวรอด โดยการจุดแก๊สระเบิดมั้ง แต่มันก็ดันไม่ตาย แถมยังรวมร่างกับมาจะเล่นงานเธออีกครั้ง ขณะที่เธอคิดว่าคงจะไม่รอดแน่แล้ว จู่ๆหมอนั่นก็เข้ามาช่วยเธอเอาไว้ได้ทันเวลา จากนั้นเธอก็รีบลงมาหาป้าที่ห้องเช่าข้างหน้าห้องของเธอ ซึ่งก็ทำให้เธอได้รู้ว่าตามองเห็นๆนั้น เป็นเพราะป้าเองก็ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นแม่มด โดยป้าไม่ค่อยอยากจะยุ่งเรื่องที่เกิดขึ้นนะ แต่สุดท้ายก็ยอมช่วยโดยบอกให้แครี่ เรื่องมือไปตามป้ายที่แม่เคยทำ มามอบให้กับป้า เผื่อจะได้รู้ว่าใครจะบอกอะไร ซึ่งสุดท้ายเธอก็ได้ถ่ายรูปด้วยมือ หมอนั่นเห็นก็ตกใจมาก เพราะมันเป็นรูปถ้วยศักดิ์สิทธิ์ 1 ใน 3 ของศักดิ์สิทธิ์ และแม่ของเธอก็เป็นนักล่าเงา ชื่อแจ๊สและไซม่อนก็ได้มองเห็นเขาแล้ว นั่นเป็นเพราะเจ๊ยอมให้ใช้มองเห็นได้แล้วนั่นเอง

ขณะที่แครี่กำลังยืนคุยอยู่กับไซม่อน ก็นำขวดยาที่แม่ดื่มมา ถามว่ารายนี้มาจากไหนขายดีก็จะขึ้นมาได้ว่าคนที่น่าจะรู้เรื่องนี้ดีที่สุด ก็คือลูกดังนั้นเธอจึงรีบพาทุกคนไปหาลูกทันทีครับเมื่อไปถึงเจ๊บอกให้ไซม่อนเฝ้า ที่ด้านนอกเอาไว้ จากนั้นเขากับข้าวนี่ก็เข้าไปด้านใน เพื่อตามหาลูกเขาว่าหนูก็โดนพวกนั้น จับทรมานเพื่อตามหาตัวอยู่ 1 ลูก ก็ได้บอกพวกมันว่าทีเขาตีสนิทกับแม่ และ carly มาหลายปีก่อนเผื่อจะรู้ที่ซ่อนของถ้วยนี่แหละ แต่เขาก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน มันเลยทำให้แครี่ที่แอบดูอยู่เสียใจมาก เผื่อเผลอทำของหล่นแตกจนพวกนั้นรู้ตัว จากนั้นทั้งหมดก็เข้าต่อสู้กันครับ ด้านไซม่อนเมื่อเห็นว่ามีตำรวจมา เขาก็รีบเข้าไปแจ้งความ เขาอาคาริยวินัยออกมาก็เห็นว่านั่นไม่ใช่ตำรวจ แต่เป็นปีศาจที่ปลอมตัวมา เธอเก่ง วิ่งเข้าไปคว้าตัวไซม่อนให้หนีแล้ว แกก็เข้าไปฆ่าตำรวจนั้น จึงทำให้ไซม่อนตกใจมาก หลังจากนั้นก็พอทั้งสองคนไปยังสถาบัน ซึ่งทันทีที่มาถึง แครี่ก็ล้มลงอาจเป็นเพราะเธอถูกปีศาจกัดมานั่นเอง หลังจากฟื้นขึ้นมาเธอก็พบว่าแผลที่เธอถูกกัดมีรอยสักอยู่ด้วย ซึ่งสามารถและก็อธิบายว่ามันไม่ใช่รอยสัก แต่เป็นอักษรรูนใช้ทำได้หลายอย่าง อย่างเช่นรักษาแผลหายตัวมีพละกำลัง และที่สำคัญก็คือช่วยยืนยันว่าเธอไม่ใช่มนุษย์ แต่มีสายเลือดของนักล่า

เงาอยู่เพราะถ้าเป็นมนุษย์จะรับพลังนี้ไม่ไหวครับ เมื่อเช้านี่เป็นชุด stepping สาวนักล่าเงา มาให้แล้วเกดกับพี่ชายของอิสราเอลก็พาเธอไปพบกับผู้ดูแลสถาบัน ส่วนไซม่อนก็ได้พูดคุยกับพี่เบล จนทำให้เขารู้ว่าพวกแวมไพร์มนุษย์หมาป่า และแม่มดไม่ได้จัดเป็นพวกปีศาจแต่ถูกจัดเป็นชาวบาดาล จึงไม่ถือว่าเป็นศัตรูกับพวกนักล่าเงาครับ การค้าเสรีเมื่อได้เจอกับผู้ดูแลสถาบันแล้วเขาก็ได้เล่าให้เธอฟังว่า

ต้นกำเนิดของนักล่าเงามาจากเทวทูตลาซิโอ้

หลังเลือดลงในถ้วยแล้ว ถ้าใครได้เลือกจะช่วยนี้ก็จะกลายเป็นครึ่งเทพ ครึ่งมนุษย์หรือ ที่เราเรียกกันว่านักล่าเงา ซึ่งก็จะรวมไปถึงลูกหลานของพวกเขาด้วย โดยพวกเราจะทำหน้าที่ปกป้องโลก จากพวกปีศาจแต่ที่ไม่สร้างนักล่าเงาขึ้นมาเยอะๆ ก็เพราะน้อยคนนักที่ดื่มแล้วจะรอดมาได้ ดังนั้นวาเลนไทน์ซึ่งรวบรวมนักล่าเงา หนุ่มสาวไปขโมยช่วยออกมา จากภาคีจากนั้นก็เอามาทดลองเพื่อเพิ่มพละกำลัง และควบคุมภูมิศาสตร์ โดยหวังว่าจะได้เป็นใหญ่ และครอบครองโลกเหมือนแม่รู้ จึงหาทางป้องกัน โดยขโมยมันมาจากเขา แล้วหนีหายไป ถึงเขาก็เชื่อว่าคนที่น่าจะรู้เรื่อง ช่วยนี้นอกจากแม่ก่อน น่าจะเป็นเธอครับ ดังนั้นจึงพาเธอมาหาพระราชนิเวศน์เพื่อหวังว่าจะเปิดความทรงจำให้ ในขณะที่ทำพิธีเธอก็ได้รู้ว่าจริงๆแล้วแม่เองก็มีอักษรรูนอยู่บนร่างกายเช่นกัน แต่ใด ปิดเอาไว้แล้วก็ได้ว่าถ้าใส่ผ้าเอาไปมอบให้กับปลาจากนั้นเธอก็ล้มลงมา เจ๊เพ็ญก็รีบเข้าไปประคองเธอแล้วบอกว่าคนที่ลงบนปิดความทรงจำของเธอมีพลังแก่กล้ามาก

ฉะนั้นคงต้องให้คนที่ทำเป็นคนถอน นั้นทำให้เธอมึนงงไปหมดว่า จะรู้ได้ยังไงว่าเป็นใคร แต่เจ๊ก็บอกว่ารู้ได้สิ เพราะเมื่อกี้นี้เธอเขียนเอาไว้แล้วถึงคน คนนั้นก็ คือพ่อมดแดงนั้นเองครับ หลังจากนั้นทุกคนก็พาเธอไปพบกับพ่อมด ซึ่งทันทีที่ได้เจอกันและพ่อมดหรือว่าแม่ของเธอถูกจับตัวไป พ่อมดก็บอกกับเธอว่าปกติแม่จะพาเธอมาที่นี่ทุกปี เพื่อปิดกั้นความทรงจำ และสิ่งที่ทำให้รู้ว่าจะต้องมาเมื่อไหร่ ก็คือสัญลักษณ์ที่เธอเริ่มเขียนนั้นเอง ซึ่งเมื่อเธอเริ่มโตขึ้น ก็ต้องมาบ่อย คือแม่รู้ว่าสักวัน ยังไงก็ต้องบอกเธอ แต่แค่รอจนกว่าเธอจะพร้อม และที่สำคัญก็คือเขาเองก็แก้ไม่ได้ แค่ต้องรอให้มันเสื่อม และพอยิ่งได้รู้ว่าความทรงจำเกือบทั้งหมดของเธอ มันเป็นแค่ความทรงจำ ครับแล้วก็นัดที่แครี่ไปดูแลไซม่อน เธอก็พบว่าเขาทุกวันพากันเข้าให้แล้วแต่เธอก็ไม่กล้าบอกเขาครับ และเมื่อเห็นว่าเขาหลับไปแล้ว เธอก็เดินออกมาเจอเจ๊กำลังนั่งเล่นเปียโนอยู่ ซึ่งพอเธอเข้าไปขอเล่นด้วยเธอก็ได้รู้ว่าดนตรีมันสามารถเปิดเผยตัวตนของปีศาจได้ จากนั้นเขาก็พาเธอไปดูประตูมิติ แล้วก็ใช้งานให้เธอดู ซึ่งนั่นก็ทำให้เธอตื่นเต้นมาก แถมพอได้พูดคุยกันทั้งสองก็ดูจะเข้ากันได้ดี แล้วตกหลุมรักกันและกันจนสุดท้ายก็ได้จูบกันครับ  Diamond เมื่อเขาตื่นขึ้นมาเขาก็พบรูปภาพของเจ๊ในสมุทรสงครามที่นั่น ทำให้เขาเศร้ามากและรอเธออยู่ที่ห้องส่วนตัว เจ๊มือเขามาส่งแล้วกำลังชุบอยู่กับใคร พี่ที่หน้าห้องจูบไซม่อนก็ได้เปิดประตูออกมาพอดี มันทำให้เจ็บไม่พอใจมาก ที่เธอจะชวนเข้ามานอน ต่างๆที่มีไซม่อน รออยู่ส่วนไซม่อนเอง ก็โกรธเช่นการที่ค่าที่จะชวนเจ๊มานอน ดังนั้นหนุ่มๆจึงทะเลาะกัน และต่างก็แยกย้ายกันไปครับ

เมื่อแครี่เห็นว่าเจ๊ไปแล้ว เธอก็เข้ามาคุยกับไซม่อน จนทำให้เธอได้รู้ว่าไซม่อนแอบชอบเธอ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไง เพราะเธอเองคิดกับเขาแค่พี่ชายเท่านั้น ครับจากนั้นเธอก็ออกมาศึกษาอักษรรูนในขณะที่เธอกำลังจะหยิบแก้วกาแฟมาดื่ม เธอก็พบว่ามันเข้าไปอยู่ข้างในหนังสือ นั่นทำให้เธองงมาก แล้วเธอก็ตั้งสมาธิจนสามารถหยิบมันออกมาได้ ซึ่งทั้งหมดนั้นผู้ดูแลสถาบันที่เห็นเข้า ออกเข้ามาบอกกับเธอว่าเขาไม่เคยเห็นใครทำแบบนี้ได้มาก่อน นอกจากแม่ของเธอ ดังนั้นเธอจึงรีบไปหาเจ๊แล้วบอกว่าเธอรู้แล้วว่าแม่สอนช่วยเอาไว้ที่ไหนครับ หลังจากนั้นแครี่ก็มาหาป้า ป้าเห็นว่าพวกนักล่าเงามากันเยอะ กว่าก็ให้วางอาวุธเอาไว้ข้างนอก ซึ่งเจ๊ก็ได้เข้าไปเป็นเพื่อนแครี่ ส่วนที่เหลือก็ขึ้นไปสำรวจหาพี่สาวที่ด้านบนแทน เมื่อเข้าไปในห้องของป้า แล้วแกก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ดังนั้นในขณะที่แครี่ ขอไพ่ป้ามาดู เจ๊ กดเล่นเปียโนไปด้วย ซึ่งป้าก็พยายามบอกให้เขาหยุดพอไหม รอฟัง ซึ่งนั่นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่

แครี่หยิบไพ่ออกจากถ้วยได้ ดังนั้นจึงเผยตัวตนว่าเป็นปีศาจ

และก็เขาเล่นงานพวกเขา และชิงถ้วยมา ส่วนพี่กับอิสราเอล เมื่อได้ยินเสียงต่อสู้ที่ด้านล่าง ก่อนมีประชุมกับว่าพี่ก็โดนทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส ด้านไซม่อนเขาได้รับข้อความจากเพื่อนว่าเจอแครี่กลับมาที่บ้าน เขาถึงรีบมาหาเธอทันที ดังนั้นพอแครี่เห็นเข้าที่หน้าประตู เธอก็พยายามบอกว่าป้าเป็นปีศาจ และขโมยถ้วยไปแล้ว เขายืนฟังแล้วงงอยู่พักใหญ่ แต่สุดท้ายพอเข้าใจแล้วเขาก็วิ่งเข้าไปพุ่งชนป้า กลับเข้าไปข้างในบ้าน จากนั้นเจ๊ก็จัดการป้า ส่วนแครี่ก็รีบไปคว้าถ้วยออกมา แล้วก็ใส่กลับคืนเข้าไปในไพ่ครับ

เหมือนทุกอย่างจบลง พวกเขาก็รีบเข้าไปดูพี่ ซึ่งพวกเขาก็พบว่าอักษรรูนไม่สามารถรักษาฟี่ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงรีบพาพี่ กลับมาหาทางรักษาต่อที่สถาบัน ด้านแครี่เธอพยายามจะขอโทษทุกคน ที่เป็นต้นเหตุทำให้พี่ต้องบาดเจ็บ จากนั้นก็รีบเอาถ้วยที่ได้มาเป็นมอบให้ กับผู้ดูแลสถาบัน เมื่อเขาได้รับมาแล้วเขาก็ดีใจมาก พร้อมทั้งบอกกับเธอว่า เขาโดนคำสาปของภาคี ทำให้ออกจากที่นี่ไปไหนไม่ได้เลย จากนั้นก็เปิดประตูมิติให้แก่วาเลนไทน์เข้ามา แล้วก็มอบถ้วยให้เพื่อให้วาเลนไทน์ช่วยถอดคำสาปเขา ทว่าวาเลนไทน์ก็ไม่ได้ทำ แล้วก็บอกกับผู้ดูแลสถาบันว่า เขาไม่ได้โดนคำสาปอะไรทั้งนั้นแค่คิดไปเองครับ เมื่อแครี่เห็นดังนั้น จึงถามหาแม่กับวาเลนไทน์ซึ่งเขาก็ให้เธอดูที่ประตูมิติ ว่าแม่ยังปลอดภัยดี เพียงแต่หลับไหลอยู่เท่านั้น จากนั้นก็กรีดเลือดลงถ้วยให้เธอดื่ม เพื่อพิสูจน์ว่าใช่ชถ้วยแท้ๆหรือไม่ พร้อมก็บอกความลับให้ได้รู้ว่า จริงๆแล้วเธอเป็นลูกของเขากับแม่

และสิ่งที่แม่ซ่อนจากเขา ก็ไม่ใช่ถ้วยแต่เป็นเธอและพลังของเธอ ซึ่งทันทีที่เธอรู้ความจริงและถูกเขาบังคับให้ดื่ม เธอก็แซ่งรับถ้วยมา แล้วก็จับมันยัดใส่ลงไปในไพ่เหมือนเดิม แล้วก็วิ่งหนีเราไปหาแม่ที่ประตูมิติ ทว่าเธอกลับไม่ได้ไปอยู่ๆที่แม่อยู่ แต่ดันไปอยู่ที่หน้าบ้านของลูก แล้วก็ไปเจอปีศาจ ในขณะที่เธอกำลังจะโดนเล่นงาน อยู่ๆลูกในร่างของมนุษย์หมาป่าก็ได้มาช่วยเธอเอาไว้ แล้วก็อภิบายสิ่งต่างๆให้เธอฟัง เมื่อเธอรู้ว่าเข้าใจลูกผิดไป และลูกก็ค่อยช่วยเธอมาตลอด สุดท้ายเธอก็ยอมเชื่อใจลูกอีกครั้งหนึ่งครับ ด้านวาเลนไทน์ ขณะที่เขาวางเสาเพื่อทำพิธีเรียกเล่าปีศาจเข้ามาในสถาบัน ผู้ดูแลสถาบันก็ได้บอกให้เขาได้รู้ว่า นอกแม่แล้วแครี่ก็รักเจ๊ด้วย  ดังนั้นถ้าวาเลนไทน์ไปโกหกว่า สองคนเป็นพี่น้องกัน จะทำให้แครี่ใจสลาย จากนั้นผู้ดูแลสถาบันก็ได้เปิดกระจกโดม ให้พวกปีศาจเข้ามา ด้านอิสแอส อยู่ๆเธอก็พบว่าพ่อมดมาอยู่ที่นี่  แล้วพ่อมดก็บอกให้เธอกับไซม่อนไปหาของมาให้เขา เพราะเขาจะช่วยรักษาพี่ให้ ดังนั้นพวกเขาจึงรีบไปหาของที่พ่อมดใหหาทันที ด้านเจ๊เมื่อเข้ามาเห็นเสาที่วาเลนไทน์เอาไว้เรียกปีศาจ เจ๊ก็พยายามจะทำลายมัน ทว่าวาเลนไทน์ก็เข้ามาเห็นเสียก่อน เขาก็หลอกล่อจนทำให้เจ๊เชื่อว่าเจ๊เองก็เป็นลูกของเขาเช่นเดียวกับแครี่ มันทำให้เจ๊เสียใจ จนทำอะไรไม่ถูกอีกต่อไปครับ

ด้านแครี่ ลูกได้เล่าให้เธอฟังว่าเธอเป็นลูกของแม่กับวาเลนไทน์จริงๆ แล้วเธอก็มีพี่ชายด้วย แต่ตอนนั้นทุกคนคิดว่าวาเลนไทน์ฆ่าตัวตายไปพร้อมกับพี่ชายของเธอ ในกองเพลิงแล้ว ด้านไซม่อนกับ christabel พวกเขาลงไปค้นหาของ จอยู่ๆพวกเขาก็พบเข้ากับแม่ ที่ถูกซ่อนตัวอยู่ที่นี่ พวกเขาถึงรีบโทรไปบอกให้แครี่รู้ จากนั้นchristabel ก็บอกให้ไซม่อนเฝ้าแม่เอาไว้ ส่วนเธอจะรีบเอาของไปให้พ่อมดเพื่อช่วยพี่ของเธอก่อนครับ ดารุเขารวบรวมเหล่ามนุษย์หมาป่า มาเพื่อไปช่วยแม่ ส่วนไซม่อนเฝ้าแม่อยู่เขาก็เพราะว่า พวกสมุนของวาเลนไทน์เข้ามาที่นี่ เขาถึงรีบซ่อนตัวทันที และเมื่อเห็นว่าพวกมันเอาตัวแม่ออกไปแล้ว เขาก็รีบออกมาแล้วก็พบกับอิสราเอล ซึ่งchristabelก็เบอกให้เขารีบวิ่งหนีไป พอปีศาจเข้ามาที่นี่ได้แล้ว ในขณะที่ทั้งสองกำลังหลบซ่อนจากปีศาจ อยู่ๆchristabel ก็ได้ยินเสียงมันเดินเข้ามาใกล้ๆ  เธอจึงรีบออกไปจัดการกับมัน ทว่ามันกลับเป็นลูกกับพวกครับ

จากนั้นเมื่อทุกคนเริ่มออกเดิน พวกเขาก็ค่อยๆถูกปีศาจรอบกำจัดไปทีละคน สองคน จนตอนนี้เหลืออยู่แค่ไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งพวกเขาก็สามารถลงเข้าไปซ่อนในห้องได้ทันเวลาแบบฉิวเฉียด แต่ว่าพวกปีศาจก็ยังคงพยายามจะพังประตูเข้ามา สุดท้ายแครี่จึงเขียนอักษรรูน ที่จู่ๆก็นึกขึ้นมาได้ แต่ไม่เคยมีใครรู้จักมาก่อน ลงบนฝ่ามือ ซึ่งนั่นก็ทำให้พวกปีศาจที่บุกเข้ามาชงะกันไป จากนั้นchristabel เที่ยวก็พาแครี่กับไซม่อนไป ตามหาจุดที่เปิดให้พวกปีศาจเข้ามา สวนลูกกับพรรคพวกที่เหลือก็อยู่กำจัดพวกปีศาจ แต่ระหว่างทางเดินแครี่ก็พบกับแม่และวาเลนไทน์เข้าซะก่อน ดังนั้นเธอจึงขอแยกตัวออกมาเพื่อช่วยแม่ครับ ในขณะที่เธอจับตัววาเลนไทน์ได้แล้ว และกำลังจะใช้มีดขู่  อยู่เจ๊ ก็ออกมาขัดขวางเธอเอาไว้ นั้นทำให้เธอตกใจมาก และก็ยิ่งตกใจมากขึ้น เมื่อได้รู้ว่าเขาเป็นพี่ชายของเธอ เมื่อวาเลนไทน์เห็นดังนั้น ก็รีบเข้าไปปลอบ จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นข่มขู่ให้เธอดึงถ้วยออกมาจากไพ่ เมื่อเจ๊เห็นก็ไม่พอใจมาก จึงทำร้ายเสาเรียกปีศาจ แล้วก็เข้าไปต่อสู้กับวาเลนไทน์ครับ ส่วนอิสราเอลกับไซม่อนทั้งสองพยายามจะช่วยกันปิดโดม แต่ว่าอุปกรณ์ชิ้นนึงก็หายไป ทำให้พวกเขาปิดมันไม่ได้ เมื่อผู้ดูแลสถาบันที่กลับใจแล้ว เห็นเข้าก็เลยเข้าไปช่วยพวกเขา ทว่าสมุนคนนึงของวาเลนไทน์ก็เข้ามาขัดขวางเอาไว้ ผู้ดูแลสถาบันจึงเข้าไปต่อสู้และกำจัดมัน ซึ่งสุดท้ายก็สามารถกำจัดได้ แต่ลำแสงเรียกปีศาจก็กลับมาใช้งานได้อีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากวาเลนไทน์ซ่อมมันแล้วนั่นเอง ดังนั้นผู้ดูแลจึงบอกให้ทั้งสองคนรีบหนีไป ส่วนเขาจะอยู่กำจัดพวกปีศาจที่นี่เองครับ

ดารุขณะที่เขากำลังนั่งพักเหนื่อย หลังจากกำจัดปีศาจ อยู่สมุนของวาเลนไทน์ก็เข้ามาพบเขา เขาจึงกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่า และกำจัดมาทันที ด้านเจ๊ ขณะที่เขากำลังจะถูกวาเลนไทน์ฆ่า แครี่ก็ได้หยิบถ้วยขึ้นมาขู่ว่าจะทิ้งมันไป ในประตูมิติ เมื่อวาเลนไทน์ เห็นพี่ยอมปล่อยเจ๊ไป  แล้วก็เข้าไปเอาถ้วยมาจากแครี่ เมื่อเธอเห็นว่าวาเลนไทน์ไม่ทันได้ระวัง เธอจึงตีบเขาเข้าไปที่ประตูมิติ ทว่าในจังหวะที่เธอคิดว่าทุกอย่างจบลงแล้ว จู่ ๆวาเลนไทน์ก็พยายามเข้ามาคว้าตัวเธอเข้าไปในประตูมิติด้วย เมื่อเจ๊เห็นจึงรีบเข้าไปช่วยเธอ แล้วก็ส่งไม้ศักดิ์สิทธิ์ให้กับเธอใช้จิ้มเพื่อปิดประตูมิติ ซึ่งมันก็ได้ผลและเธอก็หลุดจากมือของวาเลนไทน์ออกมาได้ก่อนที่ประตูมิติจะระเบิดออกมาครับ ตอนนี้ที่สถาบันถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ แล้วแครรี่ก็เข้าไปหาแม่ ที่ยังนอนหลับไหลอยู่ พร้อมกับบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วง เพราะถ้วยยังอยู่กับเธอ นั้นเป็นเพราะเธอแอบเอาของปลอมที่สถาบันทำเอาไว้ไปมอบให้กับวาเลนไทน์นั้นเอง จากนั้นเธอก็พาแม่มารักษาที่โรงพยาบาล ซึ่งหมอเองก็ยังไม่รู้ว่าแม่ทานอะไรเข้าไป แล้วเธอก็ได้มาปรับความเข้าใจกับไซม่อน ซึ่งตอนนี้เขาเองก็พอจะรับได้ที่เธอไม่รับรักของเขา และเธอก็หวังว่าเขาจะได้เจอกับใครสักคนนึงครับ หลังจากนั้นเธอก็มาใช้พลังเก็บข้าวของที่บ้าน  ซึ่งเจ๊เองก็ได้มาตามเธอกลับไปที่สถาบัน ในตอนแรกเธอก็ไม่ค่อยอยากจะกลับไปนะ แต่สุดท้ายพอมาคิดดูแล้วเธอก็ยอมตามเขากลับไป โดยตอนนี้ทั้งสองก็ยังคงคิดว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน ดังนั้นเวลาที่ซ้อนท้ายรถแล้ว ต้องเกราะเอวกันพวกเขาจึงบอกว่ามันรู้สึกแปลกๆครับ ก็จบไปแล้วนะครับ ใครที่ชื่นชอบหนังแนวนี้อยากฟังเรื่องไหนก็แนะนำกันมาได้นะครับ  สุขภาพดีๆมีได้ทุกวัน ทำอะไรอย่าลืม comment พูดคุยกัน แล้วพบกันใหม่ เรื่องหน้า สำหรับวันนี้ สวัสดีครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *