• พุธ. ต.ค. 28th, 2020

สวัสดีครับ วันนี้ผมมีหนังเก่าดีๆของเกาหลีมาสปอยให้เพื่อนฟังกันครับ

เรื่องราวของเด็กชายแสนดื้อตีแม่ต้องมาฝากเขาไว้กับยายที่เป็นใบเด็กดื้อแต่ก็ไม่ชอบยายเท่าไหร่นะ เรื่องThe Way Home

แต่คุณยายก็แสนดีกับหลานทุกอย่าง เด็กดื้อนั้นผูกพันกับยายตายเป็นเรื่องราวสุดประทับใจ และตอนนี้คุณพี่อยู่กับผมกับหนังเรื่อง The Way Home คุณยายผมดีที่สุดในโลก เปิดหนังใหม่เราจะได้เจอกับเด็กที่ชื่อว่าสั่งบรูไน กำลังนั่งรถโดยสารกับแม่ของเขาเพราะว่าแม่กำลังจะพาแม่ไปอยู่กับยายก่อน ยายของทั้งบู๊เนี่ยเธอเป็นใบ้นะครับ สั่งบรูไนก็ถามแม่นะว่ายายเนี่ยหูตึงด้วยไหม หรือเปล่ายายน่ะเป็นยังไงแม่ ก็บอกว่าไม่หรอกพอรำคาญนะลูก นะทานเยอะทั้งคู่ ก็นั่งรถกันต่อคนในก็เริ่มมาเยอะขึ้น แม่หน่อยก็เผลอหลับ สั่งบรูไนก็นั่งเล่นเกมในเกมนี้มีแอปสล็อตที่เขาชอบเล่นด้วย และกฎของเขานะไม่สนใจใคร

รถโดยสารก็เดินทางไปเรื่อยๆคนก็เยอะจนเริ่มเบียดกันไปหมด แต่คนส่วนใหญ่ก็เป็นชาวบ้านที่เป็นพ่อค้าแม่ค้านะครับ มีทั้งสองมาถึงทางเข้าบ้านของยายสั่งหนูเนี่ย กลับงอแงนะครับ ผมว่าเขาเนี่ยไม่ชอบที่นี่ไม่อยากอยู่ที่นี่แม่ก็เลยลากเข้าไป เมื่อไปถึงบ้านยายแม่ก็พี่คุยกับยายสั่งหนูหน่อยก็รอข้างนอกแม่ก็บอกยายว่า จะเอาตังค์มาฝากเลี้ยง กอดและขอโทษที่ไม่เคยพาหลานมาหาเลย ส่วนสามีเนี่ยก็หย่ากันไปนานแล้ว เธอเนี่ยหนีตามผู้ชายไปตั้งแต่อายุ 17 เลยนะครับ ที่ต้องเอาซะหมูมาฝากยายเลี้ยง เนี่ยก็เพราะว่าเธอนั้นตกงานช่วงนี้ แต่ก็จะรีบหาไม่น่าจะเกิน 2 เดือนบอกยายว่าสั่งว่าเป็นเด็กเลี้ยงง่ายอยู่คนเดียว เป็นแม่ก็เลี้ยง seungwoo ไป สวัสดียายนะครับ แต่ฝั่งนู้นอ่ะก็มันดิบโคตรมึนเลยนะไม่ยอมแม้กระทั่งสวัสดีผู้ใหญ่แถมบอกว่าย้ายเนี่ย ดูสกปรกแน่ก็ดุแล้วก็ได้เอาของฝากให้ยายเป็นยาบำรุงแล้ว seungwoo นี้ก็เตรียมของกินไว้เยอะมาก แม่ก็บอกลายายก็ต้องกลับให้ทันรถเที่ยวสุดท้ายยายที่พูดไม่ได้ไงก็พยายามใช้ภาษามือบอกชวนให้นอนกอดหอมไม่ได้เจอลูกมาหลายสิบปี แล้วแต่แม่คงสร้างรู้ก็บอกว่าต้องกลับก่อนย้ายกลับ seungwoo ก็เอามาส่งแม่ที่รอรถนะครับ ขอเธอไปเนี่ยยายก็เดินหลังค่อมพยายามบอกร้านว่ากลับกันเถอะ สั่งบรูไนก็บอกว่าอย่ามายุ่ง รูปท้องถิ่นภาษามือเนี่ยไปว่าขอโทษหรือเปล่านะผมก็ไม่แน่ใจหรือถ้าผมผิดเนี่ยช่วย comment บอกทีนะแต่ทางนู้นอ่ะกับยาย ซะงั้นขับด่าว่าไอ้งี่เง่าปัญญาอ่อนเหมือนเป็นการเช็คนะ ว่ายายหน่อยหูหนวกไหมแต่ยายเนี่ย ก็เรียกหลานให้เดินตามมาสั่งกูล่ะโคตรลีลาเลยนะถ้ายาย หันมาเนี่ยเขาก็จะหยุดเดินเรียกว่าหน้ามึงสุดๆเมื่อพวกเขามาถึงบ้าน ก็ข้ามกับถึงเวลาอาหารเย็นก็กินข้าวกับอาหารกระป๋องที่แม่เตรียมไว้ให้ยายก็กิน กับผักนะครับ ตากให้ร้านกินร้านนี้ก็กลับตากคืนซะงั้น เหมือนกินเสร็จกูก็ไปเปิดทีวีจูนหาช่องแต่ก็ดูเหมือนว่าแถวที่เขาอยู่อ่ะจะไม่มีคลื่นเลย ยายก็ไปเอาขนมที่เก็บไว้ในตู้เก็บของเพื่อจะเอามาให้หลานกิน แต่พอเอามาให้สร้างบูธเลยกลับไม่สนใจเขานะเนี่ยมีขนมของตัวเอง อยู่ฝั่งบูก็มานั่งเล่นเกมกดของตัวเองนะครับ ต่อจนดึกดื่นๆแล้วก็เกิดปวดขี้เข้าแต่ตอนนี้มันก็ดึกแล้วนะยายก็เลยเอากระโถนมาให้หลานแล้วก็นั่งเฝ้า ทั้งรู้แต่ก็พยายามไล่ ย้ายไปไกลๆนะแต่ขี้ออกบูธป๊าดปู๊ดป๊าดเลยครับ อากาศร้อนเหงื่อเยอะพอรุ่งเช้ายายก็กำลังจะเดินไปยกน้ำชาอยู่ๆก็มีเด็กผู้ชายที่ชื่อวิ่งมาหาบอกว่าแม่เขาให้เอาแอปเปิ้ลมาฝากยาย

และถามว่าหลานที่มาจากกรุงโซลอยู่ไหน ยายก็พาไปหาก็มาหาช่างบู่บอกว่าบ้านเขาอยู่ฝั่งนู้นก็อยากไปเล่นด้วยกันเนี่ยก็ได้นะ แต่ฝั่งนู้นอ่ะกลับไม่พูดด้วยนะครับแถมยังหวงของเล่นแล้วได้ เตะหมาที่มากับเชลซีด้วย ไม่รู้แต่รู้สึกจะชอบเล่นคนเดียวนะครับ นั่งเล่นหุ่นยนต์คนเดียวไปแล้วก็เกิดเบื่อเข้าดึงออกจากบ้านไปเดินเล่น ข้างนอกสำรวจพื้นที่แถวๆนี้ไปเรื่อยๆผ่านหมู่บ้านเล็กๆไปบนเนินเขา แต่ก็ดูว่าแถวนี้เนี่ยไม่มีอะไรที่เขาชอบเล่นเลยหนูก็เลยกลับมาบ้านไปเอาโรลเลอร์เบลดมาใส่เล่นแต่พื้นแถวนี้เนี่ยก็ไม่เรียกเท่าไหร่

เขาจึงไปเล่นตรงระเบียงบ้านเล่นคนเดียวไปเล่นในบ้านก็หมุนรอบตัวยาอยู่นั่นแหละ

เล่นเสร็จก็เอาเกมกดขึ้นมาเล่นต่อยายกวาดบ้านทำความสะอาดไปเมื่อตกเย็น ย้ายแล้วก็มานั่งชมทิวทัศน์ภูเขาตรงระเบียงตกดึกสั่งบรูไนก็พยายามเชื่อมเอาไฟฉายทีอยู่ชั้นบนน่ะ แต่ก็เลือกไม่ถึงนะยายหน่อยก็เลยเดินมาแล้วยืดตัวเองไปเอาไฟฉายให้หลาน seungwoo เห็นหน้าถึงแล้วงงเลยนะว่าย้ายหลังค่อมเนี่ยยืดตัวเองได้ไง หนังบู๊ตื่นขึ้นก็เล่นเกมกดต่อยาก็พยายามจะขอให้หลานเนี่ยเอาด้ายใส่เข็มให้ยายหน่อยสั่งบรูไนก็ไม่ค่อยพอใจนะ แต่ก็ทำให้และคราวนี้ก็กลับไปนั่งเล่นเกมต่อสู้ๆ ก็มีแมลงสาบวิ่งมาสั่งบรูไนก็กลัว ยายกับตาไม่ค่อยดีนะแต่ก็ไปจับแมลงสาบให้หลานแล้วก็เอาไปปล่อยนอกบ้างยายก็มานั่งเย็บรองเท้าต่อสั่งกูก็เล่นเกมไปจนเกมเนี่ยถ้าหมดเลยครับ วันรุ่งขึ้นฝั่งนู้นเลยไปงอแงขอตังค์ยายนะเผื่อทีจะไปซื้อถ่านเครื่องเกมแต่ยายหน่อยก็พยายามบอกนะว่าเธอไม่มีตังค์สั่งบรูไนก็ซื้อยายต่อยายหน่อยก็ลูบท้องแล้วประมาณว่าขอโทษกูก็ถามว่าแปลว่าอะไรอ่ะ แล้วก็ด่ายายว่างี่เง่าแล้วก็พักใหญ่ไปครับสั่งรู้กลับมาบ้าน ก็มาค้นหาตังค์จากกล่องเก็บของต่างๆผลไปทุกที่แต่ก็ดูเหมือนยายน่ะสิไม่มีตังค์จริงๆนะครับ แล้วเมื่อย้ายกลับมาบ้านเนี่ย สั่งหมูหน่อยก็โมโหนะเตะโหลใส่ของยายเนี่ยแตกเลยครับ สั่งบรูไนโกรธยายมากเลยนะตอนนี้ ที่ยายไม่เอาตังค์ให้เลยแจ้งย้ายเอารองเท้ายายหน่อยไปอนเลยทำให้ยายเนี่ยต้องเดินตีนเปล่าไปเก็บผักเหมือนยายกลับมาสั่งกูก็เหมือนจะสะใจนะที่แกล้งยายสำเร็จ

แถมยังเหลือไปเห็นปิ่นปักผมของยายและคราวนี้ก็คิดแผนชั่วขึ้นได้ จากนั้นได้ขโมยปิ่นปักผมของยายตอนที่ยายหลับ แล้วรีบวิ่งไปข้างนอกเกมไปด้วยวิ่งผ่านหมู่บ้านเดินมั่วซั่วไปเรื่อย สองข้างทางไหนก็มีแต่ป่าและทุ่งนานะครับแต่ก็บังเอิญไปเจอคุณตาคนหนึ่งเลยถาม ร้านขายถ่านเกมอ่ะไปทางไหนคุณตาหน่อยก็บอกทางให้เดินทางโน้นทางนี้สั่งบรูไนก็เดินมาจะถึงร้าน แต่ก็ดูเหมือนว่าร้านนี้เนี่ยไม่มีฐานที่เขาต้องกราบเจ้าของร้านเลยแนะนำให้ไปอีกร้าน แต่พอไปถึงอีกร้านนึงก็ไม่มีเช่นเคยย้ายที่อยู่บ้านแล้วก็หาปิ่นปักผมไม่เจอนะครับ เลยต้องหวีผมทรงใหม่ทั้งรู้แต่ก็ไม่ได้ทานเครื่องเกมนะเขาเหนื่อยก็เลยเดินร้องไห้กลับบ้าน แต่ก็มีคุณตาคนเดิมนั่นแหละจักรยานผ่านมาจึงรับเข้าไปส่งบ้าน เมื่อมาถึงทั้งรู้แต่ก็ไม่กล้าเข้าบ้านนะครับ เหมือนจะกลัวความผิดย้ายก็เดินมาหาแล้วก็ทำถ้าเดินผ่านไปแล้วดูเหมือนยายเลย จะเอาช้อนมาใช้แทนปิ่นปักผมไปก่อนสั่งหมูกะทะไม่อยากจะไปไหนยายหน่อยก็เลยเดินกลับทางคู่แล้ว ก็เลยเดินกลับบ้านกัน หวานต่อมาระหว่างที่สั่งมานอนกลางวันฝนก็ตกครับ แล้วก็มีผ้าในที่ตากไว้อยู่ฝั่งนู้นอ่ะก็เลยไปเก็บแต่สักพักเนี่ยฝนก็ดันหยุด สั่งบรูไนก็เลยเอาผ้าไปตากคืนนะแล้วดูเหมือนว่าจะกลัวยายรู้นะ ที่ทำความดีก็เลยพยายามเลี้ยงผ้าในให้เป็นแบบเดิมด้วยซ้ำกูแล้วก็หลับต่อนะครับ ยายก็มาปลุกนะจับหัวล้านแล้วบอกให้หลานๆกินข้าวยายก็ใช้ภาษามือประมาณถามหลานว่าอยากกินอะไร สั่งบรูไนก็บอกว่าอยากให้หน่อยไม่มีตังค์หรอกยายก็ถามต่อสั่งหมูหน่อยก็บอกว่าอยากกินพิซซ่าแฮมเบอร์เกอร์ไก่ทอดเคนตั๊กกี้แล้วก็ไปเอารูปแม่มาให้ยายดูนะครับ ว่ามันเป็นประมาณนี้ย้ายเห็นหน้าก็เลยทำท่าไก่นะประมาณว่าเดี๋ยวหามาให้ตังค์บูมอ่ะ ก็เลยดีใจเลยนะที่จะได้กินไก่ทอดเคนตั๊กกี้ ยายก็เตรียมออกเดินทางไปตามหาไก่ทอดกินตะกี้ให้หลานนะครับ ฝั่งนู้นอ่ะถึงขั้นออกมาส่งเลยนะคราวนี้เพื่อของกินนั่นเองขาวในก็รอยายอยู่บ้าน ไหนก็หลับอีกแล้วนะครับ นอนทั้งวันเลยนะยายหน่อยก็ได้ไกลมาตัวนึงนะเดินตากฝนกลับมาบ้านมาถึงเห็นหลานหลับ จะรีบเอาผ้าห่มเนี่ยไปให้หลานยายก็ไปเตรียมอาหารหล่อแต่เสียงเชือดไก่มันก็ดังขึ้นครับ จริงๆแล้วยายนั้นเอาไก่มาต้มสักตัวให้หลานกินครับ

เข้าใจว่าร้านไม่อยากกินไก่นะพอสั่งบูทอื่นขึ้นเนี่ยก็เลย บอกว่านี่มันไม่ใช่ไก่ทอดเคนตั๊กกี้นี่ไปเลย ร้องงอแงนะว่าผมไม่อยากกินไก่ทอดกินตะกี้ไม่ใช่ไก่ต้ม ยายหน่อยก็พยายามจะป้อนหลานนะ แต่ซามูไรก็ยกชามข้าวทิ้งแล้วไปนอนร้องไห้งอแงฉากนี้ผมโคตรสงสารยายเลยนะครับ เหมือนเดิมทั้งบู๊และก็อดคิวไม่ไหวนะก็เลยลุกมากินไก่ต้ม ยายอย่างเอร็ดอร่อยท่ามกลางความมืดเลยนะครับ ลุงเช้าช่างหนูก็ตื่นแต่ดูเหมือนว่าวันนี้นะยายจะตื่นหลังเขานะ ปกติจะตื่นก่อนตังค์รู้ก็เลยคิดว่าย้ายนายคงไม่สบายก็เลยเอาผ้าในไปห่มให้แล้วก็เลยหาผ้าชุบน้ำไปวางบนหน้าผากยาย และคราวนี้ก็เห็นว่ายายเนี่ยใช้ช้อนคันปิ่นปักผมครับ ก็เลยรู้สึกผิดเลยเอาไปตัดผมเนี่ยเมื่อคืนยาย แล้วก็ไปเตรียมหาข้าวให้ยายกินนะหาของวุ่นวายคนเดียว และครั้งบรูไนก็เตรียมกับข้าวมา ที่จะนำของไปขายไหนก็เริ่มมาเยอะขึ้นมาพูดคุยกับยายโชมยายว่ายายเนี่ยปลูกผักสวยเหมือนทั้งคู่ไม่ถึงตลาดสั่งบรูไนก็เลือกพี่ๆที่เพิ่งเจอเข้าเลยโอนตะกร้าที่ช่วยยาย ถือทิ้งและรีบเดินไปหาสาวซะงั้นพี่กลับไม่สนใจยายหน่อยก็ได้ไปนั่งขายผักพยายามเรียกหาให้คนซื้อจะมีคนซื้อแน่น้อยมาก สั่งดูก็ได้แอบมองยายอยู่ใกล้ๆ บรูไนก็ได้มาเลือกหารองเท้าใหม่หลายๆ หน่อยก็ได้พามากินข้าวยายให้หลานกินนะ แต่ยายนั่งกินน้ำชามาจ่ายตังค์ยายก็ควักตังค์ออกมาเกือบทั้งหมดที่มีจ่ายเลยครับ สั่งกูเห็นแม่ก็แอบสงสารนิดนึงนะ เพราะผ่านร้านทหารเกณฑ์ที่เขาอยากได้ เขาก็เลยไม่กล้าขอยายซื้อครับ เพราะวันนี้จะได้ของมันเยอะ แล้วย้ายก็พาไปขึ้นรถกลับแต่มันก็ไม่ใช่คันที่เคยขึ้นนะจนเดินมาถึงหน้าสุดท้ายคนขับแล้ว ก็บอกยายว่าคันนี้แหละ ยายแล้วได้บอกยายว่าป้าร้านฝั่งตรงข้ามน่ะ ถามหาแกน่ะเจ็บขาไปแวะไปหาหน่อยยาย ก็เลยถามหลานว่าจะกินอะไรไหมสั่งดูหน่อยไม่เห็นเด็กคนนึงกินขนม อยู่เลยชี้ให้ยายดูบอกว่า

อยากกินช็อกโกแลตพายยายก็เลยเดินไปหยิบซองขนมและได้เดินมาหาป้าที่คนขับรถเนี่ยบอกยายก็นั่งคุยภาษามือกับป้าอีกคน

ถามถึงสุขภาพร่างกายกันป้าหน่อย ก็บอกให้มาเยี่ยมบ่อยๆนะกลัวจะตายจากกันก่อนก่อนจะไปไหนยายก็เลยเอาซองขนม ให้ป้าร้านป้าไปเป็นร้านขายของนะครับ ต่ายมันก็เลยเอาขนมไป 2 อัน บอกว่าไม่คิดตังค์แต่ยยาย เอาผักที่มีเนี่ยแย่เหมือนยายขนมยายก็เอามาให้หลานยายหน่อย ก็ยังไม่กลับนะครับ บนรถเนี่ยก็มีเชลซีกับแทยอนอยู่ด้วย ยายก็พยายามฝากของให้ฟังดูนะสั่งหมูก็ไม่รับเสียวีเลยไปคุยกับยายนะว่าไม่ต้องห่วง ยายผมน่าจะดูแลทั้งรู้ให้ นี่ก็นั่งคุยกับแม่อย่างสนิทสนมครับ แถมเชียร์วีณายิ่งแก่ภาษามึงย้ายออกด้วยแต่ยังไงก็ชมใหญ่สั่งบรูไนก็เลยหึงเล็กหน่อยนะเมื่อมาถึงที่รอรถเมล์ทางเข้าบ้านก็ยังไม่กลับนะครับนั่งรอยายแต่ยายก็ไม่มาสักทีก็เลยไปเล่นเป่ายิ้งฉุบคนเดียวค่าเวลาอยู่บ้านแล้วดูเหมือนจะกินข้าวก็พาไปอันนึงนะครับแล้วเหลืออันนึงนะและเขาน่าจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้ย้ายแล้วก็ไม่กลับสักทีเขาเลยเดินไปที่รอรถอีกครั้งขอรถโดยสารมาหน่อยก็ไม่มีใหญ่แล้วจู่ๆก็เหลือบไปเห็นยายกับยายเนี่ยกลับเดินมาครับไม่รู้ว่าไม่มีตังค์ขึ้นรถหรือเปล่านะเมื่อเห็นยายก็ถามว่าทำไมมาช้านักยายยายกับลูกท้องเช่นเคยนะแต่ว่าขอโทษสั่งดูหน่อยก็เลยช่วยยายถือของและก็ได้เดินกลับ เขาเห็นว่าชอบพกพายังเหลืออันหนึ่ง ก็เลยเอามาเนี่ยใส่ไว้ในย่ามของยาย

เหลือยายหิวเนี่ยจะได้กินมัน วันต่อมาทั้งคู่ก็คือหุ่นยนต์มาที่เคยเจอแต่หยอดและได้เห็นแค่ยอดเขา ในแอบมองยิ้มเขินนะ แต่แทยอนหันกลับมากับเที่ยวอีกครับ และเมื่อทั้งสองแยกกันเนี่ยตังค์หนูก็เลยคิดจะแกล้งเสียวอีกฝั่งนู้นอ่ะ ได้ตะโกนให้เชียร์วีณารีบวิ่ง เพราะวัวบ้านๆกำลังจะมาเสียวีได้ยินอย่างนั้นแม่ก็เลยรีบวิ่ง สั่งกูก็หัวเราะใหญ่แต่ที่ไหนได้ผัวบ้าไม่กลับมาจริงๆถามเขียวอีนี่ก็ตะโกนขอบคุณนะ สั่งบรูไนก็เซ็งเลยนะเพราะว่าจะแกล้งกลับกลายเป็นจริง ซะงั้นแถมยังหัวเราะเยาะคนอื่นจนเหยียบรถยนต์ตัวเองพังเลย กลับมาบ้านตกดึกนี่ก็ปวดขี้ครับเมื่อก่อนอ่ะเขินยายนะเดี๋ยวนี้ เนี่ยถ้าย้ายเข้ามาได้มันก็คงให้ย้ายเข้ามาแล้วครับ ยายหน่อยก็นั่งเฝ้าหลานขี้ไปนะ เช้าทำบุญแล้วก็ไปที่เดิมแล้วได้ยินเที่ยวอีกครั้ง และคิดที่จะแกล้งใหม่ทั้งคู่ก็ตะโกนบอกเช่นเคยระวัง ระวังวัวบ้ามาแล้วรีบวิ่งเข้าเสียวอีนี่ก็รีบวิ่งเช่นเคยครับ ก็บอกว่ารีบวิ่งมันมาแล้วก็รีบวิ่งจนล้มลง และมองกลับไปเนี่ยกลับไม่เห็นวัวสักตัวเลยครับ เลยรู้ว่าตัวเองจะโดนแกล้งนะสั่งบุหรี่ก็เลยรีบวิ่งหนีไปขณะที่ซ้ำกูเดินเล่นๆอยู่เนี่ยอีนี่ก็ไปดักรอครับ กับหมาคู่ใจทั้งคู่นั้นจ้องหน้าไม่พูดอะไรกันนะฝั่งนู้นอ่ะก็เลยรูปท้องที่แปลว่าขอโทษ นะเราจะรีบวิ่งหนีไปอีกครั้งวิ่งมาแล้วก็ไม่เจอก็ไม่ให้ยอนแทยอนก็เลยบอกว่ากำลังตามหาอยู่พอดีเลยฉันไม่อยากไปเล่นที่บ้านเธอ กับเชลซีน่ะพอกลับมาบ้านสร้างบูธก็นอนยิ้มใหญ่เลยครับ เพราะสาวในจะมาบ้านนะลุงคืนแล้วก็เตรียมของเล่นต่อไปจัดทรงผมหล่อนะยายหน่อยก็เลยตัดผมใหม่ ให้หลานซะเลยสั่งบรูไนก็อารมณ์ดีนะที่ยายหน่อยจะตัดผมให้บอกยายว่าเอาเท่านี้นะประมาณ ว่าเอาออกนิดเดียวอยากจะตัดไปตัดดีไปหน่อย จนฟังบลูทูธเพิ่มหลับไปย้ายตัดเสร็จแล้วก็สั้นเป็นหน้าม้าเลยนะครับ สั่งเมื่อตื่นขึ้นได้เห็นเนี่ยก็ร้องไห้งอแงเลยนะยาย แล้วก็ทำมือไหนบอกว่าจะเอาเท่านี้ สั่งบรูไนก็เลยบอกว่าเอาออกนิดเดียวไม่ใช่บอกว่าให้เหลือนิดเดียว แล้วก็ร้องไห้งอแงบอกว่าจะกล้าเจอ หายไปข้างนอกด้วยกันอยากได้ผ้า seungwoo มาที่บ้านคุณตาที่เคยรับฟังกูขึ้นจักรยานนะครับ ยายมาเอายาบำรุงที่แม่สั่งบรูไนเอามาให้เพราะเห็นว่าตาเลยไม่ค่อยสบายตาก็บอกว่าไม่เอาหรอก ของมันแพงอยากจะทำภาษามือตังค์ กูก็แปลให้นะว่าของพรุ่งนี้แหละบ้านเรามีเยอะแล้วแต่เสื้อผ้าสิไม่ค่อยมีแล้วทั้งคู่เลย ก็ได้กลับบ้านครับ

ตังค์กูก็ได้ผ้าโพกหัวและรองเท้าคู่ใหม่จากบ้านของตานั่นเอง และเขาได้ก็ไม่สนใจรองเท้าคู่เดิมแล้วนะประมาณเนี่ยดูไม่เหมือนผู้ใหญ่ตังค์ กูก็เดินเข็นตุ๊กตากับของเล่นเพื่อที่จะไปหาแกหยอดและเห็นว่ายายเอาเครื่อง เกมมายัดใส่ไปด้วยเขาก็เลยคิดว่ายายใส่ไว้ทำไมเนี่ยสั่งกูก็เดินมาเรื่อยๆนะรองเท้า ปกติแล้วก็เห็นว่าทางนี้มันเป็นเนินนะถึงคิดว่าจะนั่งรถเข็นเนี่ยไหลลงไปแต่พอไลท์ลงไปเนี่ยมันก็ไม่ได้ เป็นอย่างที่คิดไว้กับรองเท้าเนี่ยก็กระเด็นเลยนะ รถเครนเนี่ยตกขอบไปเลยครับสร้างบูธก็เดินกระเพกกระเพกต่อนะ แต่จู่ๆเสียงเที่ยวก็จะกดมาว่าให้รีบวิ่งเร็วว่าได้มาแล้วแต่เหมือนว่าทางนู้นอ่ะ จะไม่เชื่อนะครับ ว่าโดนเอาคืนนะแถวบ้านไอ้กลับมาจริงๆครับ พี่กลับมาแล้วก็เลยเข้ามาช่วยไว้ทันก็เลยซื้อนะ บอกทีว่าวันนั้นฉันขอโทษนะเสีย วินัยก็บอกว่าไม่ต้องขอโทษถึง 2 ครั้ง หรอกขอสั่งกูเนี่ยลูบท้องที่แปลว่าขอโทษกับเชลซีไปแล้วรอบนึงนะกลับ ก็เดินร้องไห้คือตุ๊กตากลับบ้านเหลือแต่ก็ไหลเต็มเขาเขาจะหยิบ เครื่องเกมส์ที่ย้ายหอให้หน่อยขึ้นมาดูพอสร้างรู้แกก็ได้เห็นเข้ากับเงิน ที่ยายนั้นห่อไว้ให้กับเครื่องเกมเพื่อจะให้ร้านเอาไปซื้อถ่าน seungwoo เห็น ดังนั้นจึงกลั้นน้ำตาแตกเลยครับ เขาเลยก็เลยเดินร้องไห้สะอึก สะอื้นกลับบ้านเลยนะและเมื่อมาเจอยายที่ระหว่างทางไหนก็ร้องไห้โฮหนักกว่าเก่าอีกครับ ยายแล้วก็รีบเข้ามาดูแผลนะเดี๋ยวจะได้ยื่นจดหมายให้แล้ว จดหมายนี้ก็คือจดหมายที่แม่ส่งมาบอกว่าจะมารับเขาในไม่ช้าครับ สั่งดูได้อ่านไงก็เลยรีบสอนหนังสือให้ใหญ่เลยนะเป็นคำง่ายๆอย่างเช่นฉันไม่สบายฉันคิดถึงเธอจังกูก็บอกว่าอย่าพูดไม่ได้ใช้โทรศัพท์ ไม่ได้เพราะฉะนั้นจะยายก็เขียนจดหมายหาพี่ ยายก็พยายามเขียนนะครับแต่ก็เขียนไม่ได้เลยตังค์กูแล้วก็บอกว่าย้ายครับถ้ายายไม่สบายยายส่งจดหมายเปล่าไปหาผมนะ ผมน่าจะได้รู้ว่ายายไม่สบายผมมันจะรีบมาหายายเลยไปไหนก็ร้องไห้สะอึก สะอื้นไปนะกลับมาก่อนฟังกูเลยไม่ค่อยชอบ ที่จะร้อยเข็มให้ยายใช่ไหมครับแต่ตอนนี้แหละกับร้อยไว้เผื่อให้ยายเยอะมากแล้วเมื่อตกหมึก เนี่ยเอาดินสอนะมาเขียนอะไรไม่รู้นะจนดึกดื่นเช้าถัดมาในแม่ก็มารับฟังดูครับ แม่ก็บอกลายายนะบอกว่าจะมาเยี่ยมใหม่เดี๋ยวจะเอาเสื้อผ้ามาฝากดูแลตัวเองด้วยนะ บอกตังค์ดูให้บอกลาอยากรู้แล้วก็ไม่ยอมทำครับ ตามประสาเด็กที่ต้องจากลานะและรถเนี่ยก็มาพอดีครับ ก่อนขึ้นรถฝั่งนู้นแล้วก็ได้เอากระดาษรูปหุ่นยนต์อยากให้ยาย ยายก็พยายามเคาะกระจกอ่ะ แต่ฝั่งนู้นแล้วก็ไม่หันแต่พอรถออกจากฝั่งนู้นอ่ะกลับ วิ่งร้องไห้มาหลายอายทำมือลูบท้องที่ยายน่ะ ชอบทำแล้วโมโหร้าย อย่างอื่นยายก็ได้เดินกลับมาบ้าน และภาพการ์ตูนที่สร้างกูให้ยายเนี่ยกลับด้านมาอีกด้านนึงมันก็คือรูปภาพ หนังสือ cisa บรูไนทำไว้ให้ยายไว้ส่งหาเขานั่นเอง ขาเป็นคำว่าฉันไม่สบายฉันคิดถึงเธอ ผมไม่สบายผมคิดถึงยายแดซังรู้จัก ยาย ยายคิดถึงหลานและหนังนิ่มรองเท้า เป็นอย่างไรกันบ้างครับเพื่อนๆกับเรื่องราวของยายหลานคู่นี้ คงจะพอทำให้เพื่อนๆน้ำตาซึมก็ได้บ้างนะครับ พบกันใหม่เรื่องหน้าสวัสดีครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *