• ศุกร์. ก.ย. 18th, 2020

กราบสวัสดีครับ วันนี้ผมมีหนังดีจะมาสปอยอีกแล้วเรื่องราวของนักไวโอลินผิวสี แต่เขากลับถูกลวงไปขายเป็นทาสถึง 12 ปี แล้วตอนนี้คุณก็อยู่กับผมเหมาะกับ

หนังเรื่อง twelve Years a slave ปลดแอกคนย่ำคน

สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริง เปิดหนังมาเจ้าของสวนอ้อยแห่งหนึ่งกำลังนั่งเล่นเซ็กซี่บาคาร่าอยู่นั่น ได้มีคนพาทาสผิวสีคนใหม่เข้ามามากเขาเลยสาธิตวิธีการตัดอ้อย ให้กับเหล่าทาสผิวสีในไร่ และบอกให้พวกเขาทำงานกันให้รวดเร็วเราทาผิวสีก็ก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างหนัก และการเป็นอยู่ของพวกเขาก็ไม่ค่อยสะดวกสบายสักเท่าไหร่ เวลานอนก็ต้องนอนเบียดกันโซโลม่อนน๊อต ด้านพระเอกของเราก็ตกเป็นทาสแรงงานอยู่ที่นี่เขากำลังหาวิธีเขียนข้อความลงในกระดาษจากน้ำผลเบอร์รี่แต่ก็ไม่ได้ระหว่างนอนอยู่จุดสาวคนงานที่นั่งข้างๆก็สะกิดพระเอกและเอามือของเขามาจับหน้าอกของเธอ แล้วทั้งสองก็ได้มีอะไรกันครับ อย่างเงียบๆนะ เพราะนอนรวมกันเนี่ยเยอะมาก นะเธอเนี่ยก็หันกลับไปนอนร้องไห้ แวะหนังเนี่ยก็ย้อนกลับมาครับ จริงๆแล้วพระเอกของเราโซโลม่อนน็อตถามเขาเนี่ยเป็นนักไวโอลินผู้มีฝีมืออาศัยอยู่กับภรรยาและบุตร 2 คนตีเมืองศาลาโตโยต้ารัช new york เขาก็ใช้ชีวิตปกติ ทำงานแสดงไวโอลินตามงานต่างๆวันนึงแอนภรรยาของเขานั้นก็บอกว่าต้องไปทำงานที่เมืองอื่น 3 อาทิตย์แล้ว ก็พาลูกๆไปด้วยทั้งคู่

และก็กล่าวอวยพรร่ำลากันเมื่อโซโลม่อนมาทำงานก็มีชาย 2 คนเนี่ย มาตามหานักร้องเกาหลีชายที่ชื่อมิสเตอร์มูลเนี่ยจึงแนะนำโซโลม่อนให้พวกเขา พวกเขาได้คุยกับพระเอก แล้วได้ชวนไปเองให้ไปเล่นดนตรีให้กับคณะละครสัตว์ของพวกเขาที่วอชิงตันและคุยตกลงเรื่องราคาและโซโลมอนไหนก็ได้ตกลงครับ และได้เดินทางมาที่วอชิงตันทั้ง 3 เนี่ยได้ดื่มและทานอาหารพูดคุยกันอย่างสนุกสนานทั้งคู่แล้วก็บอกให้รวมเงินเดือนเยอะๆเลยสิแถมยังให้ค่าจ้างล่วงหน้าก่อนอีก ตื่นมาโซโลม่อนพบว่าตัวเองนั้นอยู่ในห้องมืด แถมยังมีโซ่ดึงแขนตึงขาเข้าไว้อีกเขาพยายามนึกว่าเมื่อคืน จะทำอะไรลงไปเขาดินอย่างหนักจนอ้วกเลยนะชาย 2 คนนะเนี่ยพยุงเขามาส่งที่ห้องก่อนจะบอกให้เขาเนี่ยหลับฝันดีแล้ว บอกเขาว่าน่าสงสารจริงๆล้มเนี่ยพยายามดึงโซ่ให้หลุดและร้องเสียงหลงเลยนะตอนนี้ แล้วก็มีชาย 2 คนเนี่ยเปิดประตูเข้ามาก็บอกชื่อแล้วบอกเขาว่าผมเนี่ยเป็นเสรีชนชาวแอฟริกัน อเมริกันคุณไม่มีสิทธิ์กักขังตัวผมนะแต่ก็โดนสวนมาว่าไหนล่ะ เอกสารของนายแล้วบอกว่าเอ็งน่ะไม่ได้เป็นไทยเองนะ มาจากจีนและเอ็งอ่ะไม่ได้ชื่อโซโลม่อนเอ็งน่ะชื่อแพทนั่นแหละคือชื่อใหม่ของเอ็ง ก่อนที่พวกเขาเนี่ยจะเอาไหมเนี่ยบวชพระเอกนะครับ แล้วบอกเอกว่าเอ็งเนี่ยเป็นทาสเข้าใจหรือยังไงก็ได้แต่ร้องช่วยด้วยช่วยด้วยนะ วันถัดมาคุมเนี่ยก็เอาเสื้อมาให้เขาเปลี่ยนแล้วบอกให้เขาเนี่ยไปอาบน้ำ แล้วก็มีคนถูกจับมาด้วยกันถึง 4 คนครับ ถวายแห่งการเรียนรู้ระบบการย่อยเป็นสิ่งสำคัญเมื่อลูกน้อยมีอาการท้องอืด ร้องกวนแหวะนมเรือ PHP โปรตีนนมที่ผ่านการย่อยบางส่วนเพื่อลูกน้อย สบายท้องพร้อมทั้งการเรียนรู้เด็กน้อยคนหนึ่งในนั้นก็งอแงร้องหาแม่นะ ว่าเมื่อไหร่แม่จะมารับลมเนี่ยก็คอยบอกว่าเงียบไว้ก่อนเดี๋ยวแม่นานๆจะมารับทั้ง 4 คนก็คุยกัน พระเอกอ่ะบอกว่าใช้ 2 คนที่มากับฉันน่ะต้องตามหาฉันอยู่แน่ แต่ครีม n คนในกลุ่มเนี่ยก็บอกว่านายน่ะโดนลักพาตัวมาแล้วล่ะ  แล้วบอกว่าพวกเราน่าจะโทรเอาไปขายแต่พระเอกเนี่ยก็ยังไม่อยากเชื่อนะแต่จู่ๆ

 

แม่ของเด็กผู้ชายหน่อยครับ ก็มารับลูกของเธอพร้อมลูกอีกคนแต่หารู้ไม่ว่าเธอเนี่ยโดนล้วงมาขายอีกเช่นกัน

และพวกเขาก็กำลังถูกส่งตัวไปขายแล้ว โดนขู่ว่าห้ามส่งเสียงเด็ดขาดเลย พวกเขาถูกส่งตัวมาที่เหลือและได้เจอกับท่านอีกหลายสิบชีวิต เพื่อนที่ชื่อขี้เหม็นก็แนะนำให้พระเอกนะ อย่าบอกว่าตัวเองเป็นใครอย่าบอกว่าตัวเองอ่านออกเขียนได้ถ้านายอยากมีชีวิตรอดทั้ง 2 เนี่ยก็จริงคุยปรึกษาหาวิธีเอาตัวรอดกับเพื่อนในเรืออีก 1 คน แต่พระเอกก็บอกว่าไม่กี่วันน่ะชั้นในยังอยู่กับลูกเมียอยู่เลย แล้วบอกว่าฉันไม่อยากจะรอดฉันไม่อยากใช้ชีวิตมากกว่าตกดึก เจ้านายบนเรือคนนึงเนี่ยก็มาสะกิดเอริก้าแม่ของเด็กน้อย 2 คนนะครับ เหมือนว่าเขาเนี่ยจะอยากมีเพศสัมพันธ์กับเธอ เท่าที่เพิ่งคุยกับพี่เอกเนี่ยะ จึงเข้าไปช่วยแต่ถูกกับแพงหรือไม่กลับมาทำให้เขาเนี่ยเสียชีวิตเลยครับ ลุงเท้าโซโลม่อนกับเพื่อนเนี่ยก็เลยเอาเขามาทิ้งลงทะเลเมื่อเรือมาจอดเทียบท่าเจ้านายกับคนที่ชื่อ Gmail เนี่ยก็บอกว่าจะมาเอาสมบัติของเขาคืน จากกัปตันเรือไม่งั้นเนี่ยจะต้องถูกข้อหาลักทรัพย์กิมเอ็งเนี่ยถึงถูกปล่อยตัวไป อยู่กับนายของเขาพระเอกเนี่ยก็ได้แต่ร้องเรียกเพื่อนแล้วทั้งสิ้นหวังเหมือนกับทุกคนบนเรือครับ

คนมาซื้อหน่อยก็จะเป็นพวกคนรวยเจ้า ของลายพวกนี้แหละปีมะแมก็ได้นำเสนอลูกค้าเหมือนเป็ดเป็นไก่เลยนะครับ และเราหน่อยก็ได้เจอกับคุณฟอร์ดเจ้าของหลายฝ่ายกำลังเดินเลือกหาธาตุอยู่เขาเนี่ยถามฟรีแมนว่าใช้กับอเมริกา รวมกันเท่าไหร่ฟรีแมนก็บอกว่าแป๊บนึงพันธุ์อเมริกัน 700 แต่เอริก้าที่ได้ยินน่ะก็เลยบอกว่าคุณคะอย่าแยกเราสามแม่ลูกเลยถ้าคุณซื้อชั้นได้โปรดซื้อลูกฉันด้วย แต่ลูกชายของเธอเนี่ยก็ได้ถูกเสนอขายให้ใช้ขนและเขาก็เอาครับ ท่าน for จึงพยายามเกลี้ยกล่อมบอกว่าลูกสาวของเธอเหนื่อยเท่าไหร่ แต่ฟรีแมนเนี่ยก็ไม่ยอมขาย Ford เนี่ยจึงตกลงเอาแพทกับอเมริกาอเมริกา เดี๋ยวก็เลยร้องไห้นะเพราะว่าเธอเนี่ยถูกแยกออกจากลูกไอ้เอกอเมริกาก็ได้พาตัวมาที่บ้านท่านฟอร์ดอเมริกา ในก็ร้องไม่หยุดตลอดทางเลย แมนชั่นซอยเนี่ยก็ปลอบใจเธอแล้วให้เธอไปพักผ่อนได้ มาเริ่มงานที่นี่โดยมีหัวหน้าช่างไม้ที่ชื่อจรที่มีนิสัยชอบดูถูกคนดำมากๆเราทาที่นี่เนี่ยก็ได้ทำงานตัด ต้นไม้แล้วก็แปรรูปกันอย่างหนักทำยัง ทุกวันเลยนะไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดวันไหนเมื่อถึงวันอาทิตย์เนี่ยก็เป็นวันหยุดแล้วก็มีการนมัสการพระเจ้าเหมือนปกติทั่วไป โดยท่านก็จะเป็นคนเทศนาวันธรรมดาหนูก็ไปตัดไม้เช่นเคยนะขากลับวันนึงเนี่ยเราคนงานธาตุเนี่ยไม่เจอกับชนเผ่ามือพวกเขาเนี่ยเต็มไปด้วยปืนสองฝ่ายนี้ก็จ้องหน้ากันตอนแรกนึกว่าจะตีกันนะที่ไหนได้เนี่ยมาร่วมวงย่างหมูฉลองกันซะงั้นน่ะครับ

ตัดมาในวันหนึ่งที่โซโลม่อนกำลังแนะนำท่านสอนให้คนส่งท่านชม ผ่านทางนั้นจะดีกว่าเพราะมันจะประหยัดและรวดเร็วขึ้นแต่ตอนที่อยู่ด้วยเนี่ยก็ไม่เชื่อนะเพราะคิดว่าโซโลม่อน หรือแพะเนี่ยเขาน่ะเป็นผ้าทำไมรู้ดีจังแล้วบอกท่านสอนว่ามันน่ะทำไม่ได้หรอกมันเป็นทาส แต่ท่านฟอร์ดเนี่ยกลับบอกว่าให้ลองทำดูนะแล้วโซโลม่อนแม่ก็ได้ทำการขนส่งต้องส่งผ่านน้ำสำเร็จครับ เราคนงานเนี่ยก็พากันปรบมือพลันฟอร์ดเนี่ยก็ชมเขา แล้ววันต่อมาเนี่ยอยากเอาไว้โอนมาเป็นของขวัญให้เขาอีกโซโลม่อนขณะที่เขานั่งกินข้าวอยู่บ้านพักก็เลยบอกไอ้ลิก้าเนี่ยหยุดร้องสักที เธอน่ะถึงสวนแล้วว่าก็ ร้องไห้หาลูกไม่เหมือนกับคุณหรอกที่คอยเลียแข้งเลียขาสั้นฟอร์ดโซโลม่อนไงก็บอกว่าก็ผมน่ะทำเพื่ออยู่รอดและอาจจะมีโอกาสเป็นไทยแต่จริงๆแล้วที่เอริกาเนี่ยบอกอย่างนั้นเนี่ยก็เพราะว่าเธอเนี่ยเคยทำอย่างนั้นมาก่อน แต่เธอเนี่ยก็ยังต้องใช้ชีวิตเป็นทาสอยู่ทุกวันนี้ และในวันหนึ่งขณะที่โซโลม่อนสร้างบ้านอยู่อุดรก็เข้ามาบอกว่าให้ขัดไม้ให้เรียบหน่อยสิโซโลม่อนไงก็บอกว่าเงียบแล้วนะครับ ลองเอามือจับดูสิจอเนี่ยไอ้นี่มันเถียงทุกคำเลยนะ ถึงเตะโซโลม่อนไปแล้วก็สั่งงานเขาเพิ่มนะครับ และที่เอริกาเนี่ยพยายามเตือนพระเอกก็เพราะว่าเมื่อก่อนเธอเนี่ยก็เป็นคนโปรดของนายเมื่อก่อนครับ เธอเหนื่อยยอมพลีกายให้นายหวังว่าจะมีชีวิตที่ดีขึ้นจนมีลูก 2 คน เมื่อนายตายเนี่ยเมียของนายเนี่ยก็ไล่เธอออกจากบ้าน แล้วเธอนั้นก็ต้องกลับมาเป็นทาสอีกเหมือนเดิม และขนาดที่โซโลม่อนกำลังสร้างบ้านอีกเช่นเคยจรก็เข้ามาหาเรื่องจับผิดเขาแล้วก็บ่นโซโลม่อนนู่นนี่นะบอกว่าเขาเนี่ยไม่ยอมทำตามคำสั่งโซโลม่อน ถึงสวนกับว่าก็ผมเนี่ยทำตามคำสั่งทุกอย่างแล้ว ถ้ามันจะผิดเนี่ย คงจะผิดที่คำสั่งแล้วล่ะ John ไอติมโมโหแล้วก็หยิบขึ้นมาแล้วบอกให้โซโลม่อนเนี่ยถอดเสื้อออก แต่ลมเนก็ไม่ยอมถอดนะ รอเนี่ยจึงพยายามจะจับตัวเขาลงสู่น้ำมันก็ไม่ยอมนะแถมยังได้เปรียบยังแส้มาฟาดกับอย่างสะใจ ก่อนที่คนดูแลคนเนี่ยจะเข้ามาห้ามเขา และสั่งไม่ให้ไปเองอ่ะไปไหนไม่งั้นเขาน่าจะดูแลพระเอกไม่ได้ไม่นาน

จองกับชาย 2 คนก็มาจับตัวโซโลม่อนไปแขวนคอ และขณะที่แขวนเนี่ยคนดูแลอีกคนเนี่ยก็เข้ามาห้ามพร้อมกับเอาปืนมาขู่แต่ก็ไม่ยอมช่วยเชื่อหรอกนะแต่ก็ไปตามท่านสอนให้เหล่านี้ก็แถวนั้นเนี่ย ก็ออกมาเห็นแต่กลับทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรต่างคนก็ต่างเอาตัวรอดไว้ก่อนแต่สาวคนนึงเนี่ยเอาน้ำมาให้กินตอนที่ไม่นานเนี่ย ท่านพอจะมาแล้วได้ช่วยตัดเชือกออกตามฟอร์ดในภาชนะม่อนมาในบ้านแล้วบอกว่านางคงอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วล่ะ จอยอ่ะคิดจะฆ่านายฉันน่ะจะส่งตัวไหนให้กับเจ้านายคนใหม่ก็พยายามบอกท่านสอนว่าท่านต้องรู้สิว่าผมน่ะไม่ใช่เป็นทาส แต่ท่านสอนอะไรก็บอกว่าอย่าพูดเลยฉันจะพยายามจะช่วยนายอยู่และฉันก็ใช้เงินซื้อ แล้วยื่นกระดาษจดรายการให้เขาโซโลม่อนไงก็บอกว่าได้ครับและมองที่กระดาษในหญิงน่ะเห็นเขามองพี่ก็ด่าก็เลยสงสัยว่าเขาเนี่ยอ่านออกหรอ แล้วจึงถามว่าแพทนายมาจากไหนนายอ่านออกด้วยเหรอถึงบอกว่าผมเนี่ยอ่านไม่ออกหรอกครับ นายหญิงบอกว่าดีแล้วเพราะว่าถ้าคุณทำได้นอกเหนือจากงานในไร่เดี๋ยวเปิดจะเครียดคุณ 100 ทีขณะที่โซโลม่อนเดินไปซื้อของเขาเนี่ยเหมือนคิดจะหนีนะ แต่ก็เดินไปพบกับพวกคนขาวที่กำลังแขวนคอผู้ชายผิวสีอยู่แต่เขาแล้วก็รอดมาได้เพราะมีป้ายชื่อว่าเป็นคนงานในไร่ของเดิม และบอกว่าจะไปซื้อของเขาเนี่ยมาที่ร้านขายของชำซื้อของตามรายการแล้วก็กลับมาได้อย่างปลอดภัย ตัดภาพมากับมาในเช้าวันอาทิตย์ที่ในไบเบิ้ลแนวเรียกว่าวันสะบาโตโดเรม่อนเนี่ยได้รับคำสั่งให้มาตามแผนที่ ที่ไร่ของคนชื่อชอที่กำลังคุยกับ

หญิงผิวสีอีกคนซึ่งเป็นนายหญิงของที่นี่แหละ เธอเนี่ยก็ได้ชวนโซโลม่อนดื่มชาแล้วบอกว่าไม่ต้องเกรงใจหรอก เพราะเธอเนี่ยก็เคยเป็นทาสมาก่อน

แต่เธอเนี่ยก็ยอมพลีกายปฏิบัตินายจนได้มีชีวิตที่ดีขึ้นและกำลังบอกแท็กซี่ว่า ฉันเข้าใจเธอดีว่าการไปที่รักของนายเนี่ยมันเป็นยังไงแล้วบอกว่าสักวันน่ะพระเจ้าจะจัดการคนพวกนี้เอง แต่จริงๆเธอเนี่ยเกลียดพวกนายมากเลยนะแต่ก็จำใจทำเพราะอยากมีชีวิตที่ดีขึ้นกลับมาที่ไร่โดเรม่อนเนี่ยเขาพยายามให้แพทตี้เนี่ยเข้าไปในบ้านก่อนเพราะนายท่านเนี่ย เมามากแถมยังหาเรื่องโซโลม่อนเอามีดไล่แทงเขาแต่น้าหญิงล่ะก็มาห้ามไหวและด่าว่าไอ้บ้าตัณหา วันต่อมาก็ได้ไปซื้อของให้นายอีกครั้งแล้ว วันนี้นายเนี่ยก็สั่งกระดาษด้วยขากลับเขาเนี่ยถึงแอบขโมยกระดาษมา 1 แผ่นแล้วมาซ่อนไว้แถวต้นไม้นะ ตัดมาในค่ำคืนที่ท่าน f เนี่ยให้ท่าเต้นรำให้ดูเช่นเคยจูนนะหญิงเนี่ยก็เดินมาเอาขนมให้ทุกคนกินเลยนะยกเว้นแพตตี้แพตตี้ใดจึงมองนะหญิงด้วยหางตานายหญิงนะจะบอกให้เอฟสำหรับ หรือไล่เธอซะแต่เฟซเนี่ยก็เมาไม่พูดอะไรเลยเนี่ยจะเอาเล็บจิกหน้าแพทตี้เขาจะสั่งให้ทุกคนน่ะ กินขนมก็ต่อเมื่อกลับมาที่พักแพทตี้นี้ก็เข้ามาหาแพทแล้วเอาของที่เธอขโมยนายหญิงเนี่ยมาให้แล้วบอกให้แพทเนี่ยพาเธอไปที่ห้องน้ำ ช่วยค่าเธอซะแล้วเธอเนี่ยไม่อยากมีชีวิตต่อแล้วเนี่ยไม่เคยมีความสุขในชีวิตเลย แบบเนี่ยก็ทำหน้าเหมือนจะร้องแล้วก็หันหลังกลับไปนอนกับตัดมาที่ไร่ฝ้ายของเอ็มต้นฝ้าย ของเขาเนี่ยถูกหนอโจมตีทำให้ผลผลิตเนี่ยเสียหายยับมา 2 ฤดูแล้วแต่เฟซเนี่ยกลับบอกว่ามันเป็นโรคระบาดในพระคัมภีร์แน่ๆ จะต้องมีพวกไม่เชื่อพระเจ้าและพาลูกละบาทมาที่นี่แหละ คิดว่าจะต้องเป็นพวกท่านแน่ๆเขาเนี่ยถึงได้ส่งพวกถ้าจำนวนหนึ่งซึ่งมีโซโลม่อนด้วยนะครับ ไปอยู่กับท่านผู้พิพากษาเพื่อช่วยงานที่ไร่อ้อยก่อนและโซโลม่อนเนี่ยก็ได้มาทำงานตัดอ้อยที่นี่ชั่วคราว เขาเนี่ยหาวิธีเขียนจดหมายและได้มีเซ็กส์กับคนงานที่นี่ซึ่งมันก็คือฉากตอนเปิดหนังนั้นเองถามเขาเนี่ยได้รับคำชมจากผู้พิพากษาว่าทำงานเก่งและเป็นงานเร็ว

และได้ข่าวว่าเล่นไวโอลินเป็นซะด้วย ท่านจึงเสนอให้พระเอกแอบไปเล่นงานวันเกิดของเพื่อน และราคาได้เท่าไหร่เนี่ยนะมันก็รับไว้เองได้เลยเขาดีใจมากที่ได้ กลับมาเล่นไวโอลินอีกครั้งโดยไม่มีใครบังคับ เขาเนี่ยก็ได้ไปทำการแสดงแต่หารู้ไม่ว่า เวลาที่มีความสุขกับมันช่างเหลือน้อยเหลือเกินโซโลม่อนกับพวกท่านเดินทางกลับมาที่ไร่ของเด็ก เพราะว่าผลผลิตเนี่ยกลับมาสมบูรณ์แล้วและ f ไงก็รีบสั่งให้ทุกคนน่ะรีบไปทำงานได้แล้วนะมีลูกสาวครับ ซึ่งเป็นลูกสาวของแพทตี้นั่นแหละแต่แพทตี้เนี่ยก็ยังเป็นทาสอยู่แถม ยังมีบาดแผลจากการโดนทำร้ายอีกนะทำงานเสร็จเดี๋ยวนี้ก็เช่นเคยว่าใครเนี่ยทำได้น้อยได้มาก และวันนี้เนี่ยก็มีคนงานผิวขาวเข้ามาใหม่และเก็บได้น้อยมากนะ แต่เขาก็ไม่โดนเฆี่ยนแต่เราคนดำเนี่ยกับถูกเฆี่ยนกลับมาบ้านเขาคนใหม่ที่ชื่อว่าอาร์มี่เนี่ยก็เช็ดแผลที่โดนเฆี่ยนให้พระเอก แล้วบ่นกับตัวเองว่าทำไมเขาเนี่ยต้องมาทำงานแบบนี้ด้วยเมื่อก่อนน่ะผมน่ะเป็นคนคุม ธาตุมอญจิ่งถามกลับว่าแล้วทำไมคุณถึงมาเป็นแบบนี้ล่ะเขาเลยบอกว่าผมน่ะติดเหล้ามากไปหน่อยแล้วยังบอกว่างานเป็นผู้คุมถ้ามันทำให้สภาพจิตใจ ย่ำแย่มากที่ต้องมาเฆี่ยนตีมนุษย์ด้วยกันน่ะแล้วนี่มันก็คงเป็นผลกรรมของเขา สมเด็จโซโลม่อนแอบไปหาพี่ที่ห้องก็คิดว่าเขาเนี่ยเป็นคนขาวที่มองว่าคนดำในเท่าเทียมกับเขาเนี่ยบอกให้อาร์มพี่ช่วยส่งจดหมายของเขาให้ญาติของเขาหน่อยแล้วจะให้เงินที่เขาได้ มาจากการเล่นไวโอลินเนี่ยเป็นการตอบแทนตามพี่ก็บอกว่ามันน่ะเป็นงานที่เสียชีวิตมาก แต่ผมน่าจะทำและรับค่าตอบแทนไหวโดเรม่อนแนวก็ตื่นเต้นมากแล้วก็บอกว่าขอบคุณครับขอบคุณครับ โซโลม่อนกลับมาจึงรีบเขียนจดหมายก็พาตัวซ้ำออกมาข้างนอกแล้วบอกโดเรม่อนในนามแพทว่าฉันน่ะ เพิ่งได้ข่าวว่าไอ้นิโกรชั่วมันจะเขียนจดหมายแล้วจะให้คนขาวอ่ะช่วยส่งและตามพี่แล้วก็ได้บอกฉันว่าคน คนนั้นน่ะคือแก๊สโซโลม่อนไงก็ตีหน้ามึนนะครับ

แล้วก็ตอบไปว่ามันไม่จริงเลยครับ แล้วบอกว่าถามพี่มันเป็นคนขี้เหล้ามันอาจจะหาเรื่องนิโกรเอามาน่ะอยากจะเป็นผู้คุมคน งานที่นี่และคิดว่าเจ้านายหน้าหลอกง่ายทำให้เดปเนี่ยเชื่อโซโลม่อนจึงรอดตายอีกครั้งครับ คนเดียวเนี่ยพวกนี้มาด้วยเรียกว่าพร้อมฆ่าทิ้งเลยนะรวมถึงรีบกลับมาเผาจดหมายทิ้งและกลับไปตากตำ ถ่ายเลยครับผมเนี่ยจึงนำแกมาฝังคนงานอีกคนเนี่ยก็บอกว่าฉันน่ะขอพูดอะไรหน่อยลุงแกน่ะเป็นคนดีเลี้ยงเรามาตั้งแต่เด็กๆ ขอให้พระเจ้ารัก แกเราคนงานเนี่ยก็มาร่วมร้องเพลงถึงการจากไปของลุงครับ โดเรม่อนเนี่ยมาทำงานเช่นเดิมและกำลังก่อสร้างอะไรสักอย่างกับเบสคนงานผิวขาวที่มาทำงานที่นี่ใหม่ ก็ได้มาชวนเบสไอ้พักดื่มเหล้าสักหน่อยไหมแต่เบสเนี่ยก็บอกว่าไม่ครับ แล้วบอกว่าผมกำลังตั้งใจทำงานอยู่ไหนถึงถามว่าคุณน่ะไม่พอใจอะไรผมหรือเปล่าเบสแน่น จึงตอบกลับไปว่าผมมาขอถามตรงๆนะ คุณน่ะห่วงผมคนเดียวทั้งที่คนงานของคุณน่ะก็เหนื่อยเช่นกันแต่เฮ็ดหยังกะบอกว่ามันไม่ใช่คนงานมันน่ะเป็นสมบัติ ของผมเดี๋ยวจะบอกว่าที่คุณพูดมันก็ถูกแต่สักวันนะวันชำระบาปอาจจะมาถึงแล้วคนอย่างพวกคุณน่ะก็จะต้องรับกรรมดู เหมือนเบสเนี่ยจะไม่ค่อยชอบพวกเหยียดผิวและคิดว่าตัวเองเหนือกว่ามนุษย์คนอื่นเท่าไหร่นะ ตัดภาพมาครับเนี่ยก็โวยวายว่าแพทตี้แต่ไม่อยู่ที่ไร่ล่ะเห็นถามพวกคนงานว่าเธอเนี่ยไปไหน เราคิดว่าเธอหนีไปแล้วแต่ไม่นานเนี่ยเธอก็กลับมาครับมาถึงรีบเข้าไปด่าเธอ ว่าเธอล่ะคิดจะหนีหรอแต่เธออยากจะบอกว่าฉันน่ะไปสวดมนต์มาวันนี้ วันอาทิตย์และบอกอีกว่าฉันน่ะไปไล่ของท่านโทรมาค่ะไปขอสบู่เขาว่านายหญิงอ่ะ ไม่ยอมให้สบู่กับ เธอน่ะทำงานอยากอาบน้ำแต่ท่านหญิงเนี่ยกลับไปให้สบู่กับเธอนะครับ แต่เดี๋ยวแกก็บอกว่าเธอน่ะโกหกเดี๋ยวสั่งให้หัวหน้าคนงานเนี่ยจับเธอแก้ผ้า และมัดไว้กับเสาและสั่งให้โซโลม่อนเนี่ยเขียนเธอโดเรม่อนไงก็ต้องยอมทำทั้งน้ำตาครับ เพราะว่านายเป็นคนสั่งเขาในเครื่องเธอเป็นหลายทีจนเลือดซิบเลยนะ ก่อนจะหยุดแล้วเดี๋ยวเนี่ยจะมาเครียดเธอต่อกิโลเมตรเนี่ยถึงด่านอาณาจักรเองว่าเอาไปแล้วไปทางไหนสักทางนายอาจจะต้องได้รับกรรมฉบับนี้แบบไหนก็ไม่สำนึกนะ สวนมาว่ามันบาปตรงไหนคนอาจจะทำอะไรกับสมบัติตัวเองก็ได้ไง ก็เลยพาตัวแพทตี้น่ะไปรักษาบาดแผลครับ ว่าไปหมดเลยนะด้วยความสิ้นหวังนะครับ โซโลม่อนเนี่ยทำลายไวโอลินตัวเองทิ้งแล้วก็ตากดำทำงานต่อไปขณะที่เขาทำงานอยู่กับเบส

เขาหน่อยก็ถามเบสว่านายท่านมาจากไหนครับ เบสและก็บอกว่าฉันเอามาจากแคนาดาสงสัยใช่ไหมว่ามันคือที่ไหนแต่โซโลม่อนไหนก็บอกว่าไม่ครับ ผมเคยไปแล้วเกินไปเยอะกว่านั้นมากเบสในกระแสว่านะเนี่ยคงเป็นธาตุที่เที่ยวเก่งดีนี่แหละถามว่าทำไมไม่อยู่นี่ล่ะโซโลม่อนเนี่ยจึงบ่ ความยุติธรรมมีจริงอ่ะผมคงไม่มาอยู่ที่นี่หรอกและเล่าเรื่องทั้งหมดให้เบสฝั่งครับ เบสได้ฟังเนี่ยก็บอกว่ามันน่าทึ่งมากโซโลม่อนเนี่ยถามเบนซ์ว่าคุณเชื่อเรื่องความยุติธรรมมีจริงไหมเบสในก็บอกว่าเชื่อสินะถึงบอกว่าถ้างั้นน่ะ ผมขอร้องอ้อนวอนคุณเรื่องหนึ่งช่วยส่งจดหมายถึงเพื่อนของผมให้หน่อยแจ้งให้เขาทำเอกสารยกเลิกความเป็นทาสให้ผม ผมมาคงจะดีใจมากที่ได้เจอภรรยากับลูกๆอีกและเบส และก็บอกว่ามันคงอันตรายกับผมมากแต่ผมเนี่ยจะเขียนจดหมายให้คุณจะช่วยคุณได้ผมคงจะมีความสุขมากกว่า จะทำงานกันต่อและเวลาไหนก็ล่วงเลยไปจนงานก่อสร้างแล้วเสร็จครับ ในวันหนึ่งขณะที่เราคนงานขุดดินกันอยู่อำเภอไหนก็ขี่รถมาจอดแล้วตะโกนเรียกหาคนชื่อแพทโซโลม่อนนาทีเดินมาหาแล้วก็บอกว่าผมเองครับ นายอำเภอไหนจึงชี้ไปยังคนที่มากับเขาแล้วถามว่านายรู้จักเขาไหมเนี่ยก็ตอบว่ารู้ครับ เขาในชื่อคุณพักเกอร์และถามอีกว่านายมีชื่ออื่นไหมนอกจากแพทเขาในจึงบอกว่ามีครับ ผมชื่อโซโลม่อนน็อตแล้วถามจริงชื่อภรรยากับลูกแต่เฟซเนี่ยก็เดินมาถามว่าเกิดอะไร โซโลม่อนจึงรีบเดินไปหาคนที่ชื่อพรรค เออก็บอกว่าแพทเป็นนิโกรของฉันนะเอามาคืนตาเกิดอ่ะก็บอกว่านี่คือคุณโซโลม่อนน็อตคลับ ฟรายเดย์บอกว่าฉันน่ะจะฟ้องนายพาเกินไปก็บอกว่าเราเนี่ยมีเอกสารพิสูจน์ว่าคนคนนี้คือโซโลม่อนนอนแล้ว บอกเดี๋ยวให้ฟ้องเลยแล้วพาตัวแซลมอนขึ้นรถมาก่อน จะไปแพทตี้เนี่ยก็เข้ามาก่อนอวยพรให้โชคดี และโทรมเนี่ยก็ได้ออกจากไร่แห่งนี้มันเหมือนเป็นความฝันที่เป็นจริงครับ sanae เดินทางกลับมาที่บ้านเกิดมือเปิดประตูเข้าบ้านก็ได้เห็นภรรยาและลูกๆโตกันหมดแล้วนะ เขาเนี่ยน้ำตาคลอและบอกทุกคนว่าขอโทษด้วยที่เพิ่งมาตอนนี้พ่อต้องไปเจอความทุกข์ยากแสนเข็ญ มาลูกสาวเขาเนี่ยจึงเดินเข้ามากอดแล้วร้องไห้ เขาได้ถามว่าผู้ชายคนนั้นคือใครลูกเขาในจึงบอกว่านี่คือสามีของหนู และนี่ไงก็คือหลานของพ่อเขาน่ะเห็นหลานมันก็ยิ่งร้องไห้ใหญ่เลยครับ ปากสั่น ไปหมดสะอึกสะอื้นภรรยาและทุกคนก็เข้ามาก่อนด้วยความดีใจ ที่ได้เจอเขาอีกหลังจากนั้นได้กลายเป็นนักรณรงค์ให้เลิกทาส และได้ช่วยทาสอีกมากมาย และคราวนี้ก็เสียชีวิตโดยไม่มีใครรู้สาเหตุ และวันเวลาและนางนี้ก็จบลงครับ ผมคิดว่าหนังเรื่องนี้เนี่ยสอนอะไรเราได้หลายอย่างเลยนะ เพื่อนๆได้แล้วเจอกันใหม่เรื่องหน้านะครับ สวัสดีครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *